De kracht van kwetsbaarheid

Een essentieel aspect van onszelf gaan zijn, is dat we weer kwetsbaar gaan durven zijn. Van jongs af aan krijgen we de boodschap mee dat we sterk moeten zijn om waardering te krijgen. Geluk wordt eenzijdig geassocieerd met maatschappelijk succes en aanzien, presteren, zekerheid, rationaliteit, zelfstandigheid, kracht, in controle zijn, voldoen aan het schoonheidsideaal, etc. Kortom er zijn allerlei culturele normen en waarden die ons in de richting duwen van een oppervlakkige ‘alles gaat goed’ identiteit. En dit doet zeer, want het betekent dat maar één kant van het mens-zijn geleefd mag worden. En omdat wij allemaal mens zijn met het hele pakket aan emoties, betekent dit dat we veelal veroordeeld zijn om alleen onze weg te vinden in ons verdriet, de woede, onmacht, jaloezie, twijfel, angst en onzekerheid. En veelal betekent dit dat we er òf alles aan doen om er vanaf te komen, al dan niet met professionele hulp en medicatie, òf het onderdrukken aan de hand van de vele afleidingen die onze maatschappij rijk is.

Bij Meditatie-in-relatie streven we er niet naar volmaaktheid te bereiken, maar juist contact te maken met wie we nu zijn, met al onze prachtige menselijke imperfecties. Juist in onze ‘schaduwkant’, met onze emoties, angsten en onzekerheden, ligt ons grootste potentieel tot groei. Het is mijn ervaring dat meditatie-in-relatie als geen andere methode bijdraagt aan het op een veilige manier aan de oppervlakte brengen van deze ‘schaduwkant’. Dit omdat er een gemeenschappelijke intentie is om zichzelf en elkaar werkelijk te ontmoeten en te ondersteunen in het echt zichzelf zijn. Meditatie-in-relatie schept eigenlijk een sociale oefenruimte waarin mensen zich vertrouwd voelen, zodat zij zichzelf kunnen openen en aspecten van zichzelf kunnen onderzoeken die normaal onder tafel blijven. Om de angst voor afwijzing en kwetsbaarheid te overwinnen, zijn twee vaardigheden van fundamenteel belang.

 

Comments are closed.